wh -- wiersze

 

                             *      *      *

                 ryczały nocą tramwaje
                 pędziły przeciwnym torem
                 a mnie nieprzespane noce
                 waliły w głowę młotem



                                              włodzimierz holsztyński
                                                              1962

=======================================



                               czemuś zabrał?

                  ech jołki-pałki
                  a ja ci mówię przyjdzie wiosna
                  jakiej dotychczas jeszcze nie było

                  ogromne szumią drzewa
                  dzwony przez wiatr kołysane
                  a gdy wiatr ścichnie
                  powietrze wibruje
                  śpiewem ptaków

                  czuję wiosnę we krwi powonieniem
                  dzwoni w uszach
                  napełniam nią płuca...

                  ech jołki-pałki
                  a ja ci mówię
                  przyszłaby wiosna
                  jakiej dotychczas jeszcze nie było --

                  przyszłaby
                            gdybyś jej z sobą
                                      nie zabrał do grobu



                                                    włodzimierz holsztyński
                                                                 1963-02-08


===========================================


                                    przyjdź


                 niedobry jest chłopak na jawie
                 niedobry jest chłopak na jawie
                 nie wyśnisz chłopaka na jawie
                 nie wyśnisz chłopaka na jawie

                 nie wyśnisz wróżko nie wyśnisz
                 choćbyś pół wieku spała
                 lepiej przyjdź do mnie wróżko
                 do złego chłopaka na jawie



                                                  włodzimierz holsztyński
                                                       (lata sześćdziesiąte)


============================================


                                        Camusowi


                      nie skryję głowy przed słońcem
                      nie włożę kapelusza z gazety
                      rozpalę myśli do ultrafiołku
                      wydezynfekuję z natłoku
                      pójdę z kulami czerwonymi w oczodołach
                      oślepiającą prawdę kreślić
                      złocistym kosturem

                                wgłębię smolistą głowę
                                w parzący piasek pustyni
                                poleję słońcem
                                zostawię tylko to
                                co prawdziwe

                                 między drgającym powietrzem
                                 a muzykującym piachem
                                 znajdę prawdę najprostszą
                                 istnienie


                                                        włodzimierz holsztyński
                                                                    1968-06-17


==============================================


                                   żydowska ruletka


                  bierzemy udział w ruletce
                  w której kołem kręcącym się jest Ziemia
                  a my kuleczką biegnącą po numerach szczęścia i nieszczęścia
                  a my obstawiamy siebie


                                              włodzimierz holsztyński
                                                          1968-12-27


========================================================


                                 sosna rzymska


                  precz z gałązkami precz z drobnymi
                  co się rozchodzą na boki
                  koronę ciężką w niebie
                  dźwiga pień chudy
                  pień asceta



                                              włodzimierz holsztyński
                                                       1969-02-20


==============================================


                                       *      *      *


                   daj mi drogę zawaloną kamieniami
                   lecz bez tego kamyka o który się potknę
                   daj morze wzburzone sfalowane
                   lecz bez tego łyka wody przez który utonę


                                       *      *      *

                   daj mi garść słomy między palce
                   gdy nie możesz dać słońca
                   kułakiem słońcodół pusty wypełnię
                   jak Nowa nim zgaśnie



                                                     włodzimierz holsztyński
                                                                  1969-02-20


=================================================



                                       *      *      *


                        nam historia dała
                        czarne ptaki do towarzystwa
                        w dzień i w nocy
                        na jawie i we śnie
                        od wczesnego dzieciństwa
                        do końca życia
                        które często nie czeka starości



                                                    wlodzimierz holsztyński
                                                                1969-03-15



=================================================



                                        *      *      *


                         o doczesności moja
                         z kształtu bryły sądząc
                         niczegowata sobie

                               dlaczego leżąc obok blisko
                               nieledwie łowa w głowie
                               gdy ja
                               na nici tęczy
                               nizam idei mych korale
                               ty furkot myśli moich
                               bierzesz za . . . sapanie (!)




                                                       włodzimierz holsztyński
                                                                    1969-03-18


=====================================================



                                               *        *        *


                                  nerwy były
                                  jak srebrne czarnej nocy gwoździe
                                  wbite w gorące oczodoły

                                   nerwy były jak pajęczyny białe
                                   przez wiatr wiślański szarpane
                                   na sznurach od bielizny

                                    dziś skurczony
                                    nie zajmuję nawet
                                    skorupy własnego ciała
                                    a nerwy splotły się
                                    wokół rejterującego tchórzliwie serca
                                    solonym warkoczem rozpaczy



                                                                   włodzimierz holsztyński
                                                                                1969-04-04



========================================================


                                              *      *      *


                           nocą
                           przychodzą do mnie zmarli
                           mają ten wdzięk co za życia
                           lecz chłodzą

                            więc się zamieniam w pustynię lodową
                            i jeżdżę po niej na nartach
                            w poświatę księżycową
                            wtapiam oczy

                            jesteśmy mali
                            pełni uroku
                            mamy wielkie problemy
                            które nas nie znają
                            więc umieramy giniemy
                            odnajdujemy się w mroku
                            na chłodnych księżycowych błoniach
                         


                                                               włodzimierz holsztyński
                                                                        1968 -- wiosna


===========================================================



                                                       *      *      *


                                     każdy niegeniusz jest nieśmieszny
                                     i z tego satysfakcję ma

                                     a gdy geniuszowi nogę obszczy
                                     do końca życia się nadyma



                                                                 włodzimierz holsztyński
                                                                              1969-11-21



Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

A tiny decision, perhaps not consequential.

 Once again, I am overwhelmed by the astronomic number of my possible project proposals, some HIGE, some regular. I wish I would advance at least one. Fat luck. These days I have not enough of stamina, energy or even enthusiasm. Seemingly I have a lot of free time. However, there is still a lot of trivial chores-nuances, and I am slooooow. But at this hour I've decided to copy here on the Blogger my Polish poems starting from the old ones. I tried to collect my poems several times but... but-but-but. I'll attempt it one more time, perhaps in the chronological order since found a small bunch of my oldies but I am not going to be fanatically consistent, this time let me just collect some, that's all. --- Indeed, I copied 12 of my oldies. Then went to bed. Now it's 2025-09-23, h. 10:30 A.M -- a new day. I am not any early riser, not at all, but my iPhone alarm clock wakes me up in the morning twice, it prompts me to take some medicines. Occasionally, quite often, I procras...
Read more

Many more than seven (0)

 A cat has seven lives but I've started way more than seven wlogs in the past (where " wlog " stands for " wlod's log "). The year, 2025, is already old but I am not old, and not ancient, I am archeological. It is September 09, h.00:09 (A.M. of course ☺) , while I have started exactly at midnight (I am just a slow typist). Yesterday was a chess day -- Frank, Walt and I showed at h.14:00 (well, I was a couple minutes late). Frank preferred just watching, the game was fun, never mind that I lost. For the past several weeks we play on the 8th floor (the top floor) at Lurie Terrace. Earlier, it was virtually only Walt and I who played on most of the Tuesdays and Thursday. Then Walt got the idea of claiming a chess club at Lurie Terrace. Actually, Walt only visits while Frank and I Lurie terrace residents. There were some weeks when I plpayed chess on chess.com. ut recently I do very little of this. My rapid rating on chess.com went below 1600 but at least I wo...
Read more